Qürurun Atəş Xətti

Bəzən bir güllənin səsi kilometrlərlə məsafəni aşır. Elə güllələr də var ki, zamanın özünü yarır. 2020-ci ilin iyulunda Tovuzdan yüksələn atəş məhz belə səsləndi. Hədəfdə yalnız sərhəd mövqeləri dayanmadı. Sınağa çəkilən Azərbaycanın iradəsi, dövlətin ləyaqəti, xalqın mənəvi dayağı idi.
Tovuz həmin gün xəritədə göstərilən rayon adından ayrıldı. Bir millətin sinəsinə çevrildi. O sinəyə tuşlanan hər mərmi milyonlarla ürəkdə eyni döyüntünü oyatdı. Uzaq kəndlər, gur şəhərlər, dağlar, düzənlər bir duyğunun ətrafında toplandı. Sərhəd ilk dəfə bu qədər geniş məna qazandı. O sərhəd artıq torpaq xətti yox, milli qürurun son həddi idi.Silahın qarşısına silahla çıxmaq hərb qanunudur. Tovuzda bundan böyük bir həqiqət doğuldu. Vətən sevgisi hərbi texnikanın ölçə bilmədiyi qüvvəyə çevrildi. Səngərdə dayanan əsgər arxasında milyonların inamını hiss edirdi. Həmin inam mərmidən ağır, poladdan möhkəm idi.General Polad Həşimovun şəhid xəbəri yayılanda Azərbaycan sanki bir anlıq susdu. O sükut qorxudan yaranmamışdı. Hər kəs anlayırdı ki, bu itki tək bir ailənin, tək Ordunun itkisi sayılmır. Xalq öz oğlunu yola salırdı. Ardınca polkovnik İlqar Mirzəyev, mayor Anar Novruzov, mayor Namiq Əhmədov, gizir Yaşar Babayev və digər igidlərin adı eyni müqəddəs sırada ucaldı. Onlar ölüm anlayışına yeni məna verdilər. Ömürlərini tamamlamadılar, Vətənin ömrünə çevirdilər.Şəhid xəbəri gələn evlərin qapısı örtüldü, Azərbaycan adlı evin qapısı isə daha geniş açıldı. Həmin gün insanlar bir-birini tanımadan qucaqlayır, eyni ağrını bölüşür, eyni bayrağın kölgəsində təsəlli tapırdı. Milləti xalq edən məhz belə anlar olur. Hər kəs öz taleyini ümumi taleyin içində görür.Tovuz döyüşləri hərbi baxımdan qazanılmış mövqelərdən qat-qat böyük məna daşıdı. O günlər xalqın daxilində görünməyən sərhədlər dağıldı. Fərqli düşüncələr, fərqli baxışlar, fərqli həyat yolları bir nöqtədə qovuşdu. Həmin nöqtənin adı Azərbaycan idi.Tarix sonralar bir həqiqəti bütün aydınlığı ilə göstərdi. Qırx dörd günlük Zəfərin ilk mənəvi nəfəsi Tovuzun yüksəkliklərində alınmışdı. Orada sınanan iradə sonradan Qarabağın yolları ilə addımladı. Orada möhkəmlənən inam Şuşada dalğalanan bayrağa çevrildi. Hər böyük qələbənin görünməyən başlanğıcı olur. Azərbaycanın Zəfəri öz ilk cümləsini Tovuzda yazdı.Bu gün şəhid məzarları qarşısında dayanan hər kəs başını aşağı əymir. Baş ucalığı ilə dayanır. O məzarlar kədərin son dayanacağı sayılmır. Vicdanın, ləyaqətin, vətəndaş məsuliyyətinin başlanğıc nöqtəsidir. Hər qərənfil gələcəyə verilən səssiz andı xatırladır. Hər dalğalanan bayraq həmin andın yaşayan şahididir.Qürurun atəş xətti heç vaxt sönmür. O xətt sərhəd dirəkləri boyunca uzanmır. Hər azərbaycanlının vicdanından keçir. O xətti qoruyan silahdan əvvəl yaddaşdır. Yaddaş yaşadıqca Vətən var olacaq. Vətən var olduqca şəhidlər danışacaq. Şəhidlər danışdıqca Azərbaycan  hər gün yenidən dirçələcək.

İlahə ALLAHVERDİYEVA yazırскачать dle 12.1