“Media özü, bir növ, siyasətdir

- Media fəaliyyətinə başladığınız dövr və bu günü müqayisə etsək, müsbət və mənfi yöndə hansı dəyişikliklər var? Müasir medianın əsas problemləri nələrdir?

- Mən mətbu fəaliyyətə hələ sovet dönəmində 110 min tirajla nəşr olunan “Elm və həyat” jurnalında korrektor kimi başlamışam. Bu sahədə, demək olar, ən aşağı vəzifədən tutmuş bütün vəzifələrdə çalışmışam. Sovet dövründə senzura mühiti hökm sürürdü, mətbuatda dövlət sirlərinin mühafizəsi ilə bağlı qurum – baş idarə mövcud idi.

Ötən əsrin 90-cı illərin əvvəllərində “Ədalət”, “Azərbaycan” qəzetlərində çalışmışam. Nəhayət, 1992-ci ildə “525-ci qəzet”i təsis etdim. 1998-ci ilin avqustunda ulu öndər Heydər Əliyevin fərmanı ilə haqqında söz açdığım baş idarə ləğv edildi, senzura aradan qalxdı. Bu, son dərəcə böyük addım idi. Müharibə təhlükəsinin sovuşmadığı ölkədə mətbuat üzərindən məhdudiyyətləri aradan qaldırmaq cəsarət tələb edirdi ki, ulu öndər də məhz belə bir xarakterin sahibi idi.

Ancaq senzuranın ləğvi yalnız müsbət meyillərlə səciyyələnmədi. Mənfi cəhətlər də özünü göstərdi. Əlbəttə, zamanla onların sıradan çıxdığını gördük. Bir məqam var ki, mətbuat özü tamam başqa müstəviyə qədəm qoydu. Texnoloji yeniliklər sözünü deməyə başladı. Bu dəfə həmin yeniliklərin gətirdiyi problemlərlə üzləşməli olduq. Nəticədə indi görürük ki, klassik jurnalistikamızın ənənələri, o cümlədən, publisistika, araşdırma jurnalistikası yeni medianın dinamik, qıvraq iş üslubu ilə rəqabətdə, bir növ, tarixə çevrilməkdədir. Bu isə dərin təəssüf hissi doğurmaqdadır.